Mastif Tybetański , zwany tez najbardziej potocznie „Dogiem Tybetańskim” , „tybetanem”, a w języku narodowym także „Do-khyi”, to bardzo stara rasa mastifów. Istnieją przypuszczenia i przesłanki, ze psy tej rasy to najstarsze ze znanych molosów, najstarsze z mastifów, a nawet niektórzy badacze historii tej rasy twierdzą, że to przodek wszystkich mastifów, czyli najbardziej stara rasa, z której powstały później, poprzez różnego rodzaju mieszanki , wszystkie inne typy mastifów, jak mastif angielski, neapolitański, pirenejski czy hiszpański. Gdyby to było prawdą ( a wiele jest na to dowodów) należy jasno powiedzieć, że Mastif Tybetański na najbardziej czysta z ras , nie skażona żadnymi zbędnymi domieszkami i ingerencją człowieka. To czyni psy tej rasy psami bardzo zdrowymi, odpornymi na wiele chorób i nieskażonymi wadami genetycznymi ( które właśnie powstają głównie podczas kojarzenia różnych na przykład). Na potwierdzenie tych teorii o pochodzeniu Mastifa Tybetańskiego jest wiele źródeł. Nie dość, że wzmianki o tym psie , odnalezione po latach, jasno dowodzą, jak rasa ta jest stara, a także, że wygląd dawnego „tybetana” niewiele odbiega od dzisiejszego jego wyglądu. Na przykład odnalezione płaskorzeźby asyryjskie z 650 r. p.n.e. przedstawiają psa zupełnie w typie MastifaTybetańskiego. Kolejny dowód to odnalezione rzeźby skalne przedstawiające psy pilnujące domostw i bydła, z himalajskiego królestwa Zanskar (sprzed ponad 3 tysięcy lat- psy te przypominają całkowicie swym wyglądem obecne Mastfy Tybetańskie. Potwierdzeniem mogą być tez zapiski pochodzące z czasów cesarstwa chińskiego z około 1121 r.p.n.e., kiedy to podarowano ówczesnemu Cesarzowi Chin dwa psy w typie współczesnego „tybetana” , których opis łudząco przypomina dzisiejszy wygład tego psa. Psy te zostały podarowane przez ludy żyjące na terenach obecnego Tybetu, co wskazywało ( także i z innych źródeł), ze tam należy szukać korzeni tego psa ), o czy zresztą świadczy część jego nazwy.
Mastif Tybetański – przodek wszystkich mastifów
